Concise Praise of Guru Rinpoche

Bodhisattva Words:

༄། །སྤྲོས་པའི་མཚན་མ་ངེས་པར་ཡོད་མིན་རྣམ་ཐར་གསུམ་ལྡན་སྟོང་པའི་དབྱིངས། །

སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་འདུ་འབྲལ་མི་དམིགས་ཁ་སྦྱོར་ཡན་ལག་བདུན་དང་ལྡན། །

ཟུང་འཇུག་སྒྱུ་འཕྲུལ་རྡོ་རྗེ་གར་རྩེན་གནས་གསུམ་ཌཱ་ཀི་སྤྲིན་ཕུང་འཕྲོ། །

མཚོ་སྐྱེས་བླ་མ་གཏན་གྱི་སྐྱབས་གཅིག་མི་ཤིགས་སྙིང་གི་ཐིག་ལེར་རོལ །

Absolutely unelaborated, the one who possesses the three aspects of liberation and whose nature is emptiness. Whose form and wisdom mind don’t gather or disperse, and who possesses the seven branches of union. A cloud of dakinis of the three places arise in the indivisible magical Vajra dance. The sole absolute refuge, the Lake-born Guru, delightfully abides in the indestructible heart-essence.

ཐུབ་པས་ཇི་ལྟར་ལུང་གིས་བསྔགས་པ་བཞིན། །མི་མཇེད་ཞིང་གི་བསོད་ནམས་དུས་སུ་སྨིན། །

ལྷོ་ནུབ་དྷ་ན་ཀོ་ཥའི་མཚོ་གླིང་དུ། །ངོ་མཚར་པད་སྡོང་འདབ་མ་འབུམ་དུ་གདལ། །

As Buddha Shakyamuni foretold, during the fortunate era, in the South-Western Continent of Danakosha, there would bloom a miraculous hundred-thousand petalled lotus flower.

དེ་སྟེང་ཆོས་དབྱིངས་འོད་མི་འགྱུར་བ་ནི། །ཟག་མེད་རྗེས་ཆགས་བདེ་ཆེན་ཉམས་བརྒྱའི་གར། །

འགགས་མེད་སོར་རྟོག་ཡེ་ཤེས་ཡི་གེ་ཧྲཱི:། །མ་ཆགས་ཆགས་པ་ཆེན་པོའི་གར་གྱིས་རོལ། །

Atop that, the unchanging light of Dharmata manifests a hundred dance patterns of flawless compassionate great bliss. The unobstructed discerning wisdom of the syllable Hri, delightfully dances in great unattaching compassion.

པདྨའི་དབུས་ན་ཉི་མའི་ཐིག་པ་བཞིན། །མཚན་དཔེ་འོད་སྟོང་རབ་འབར་ལང་ཚོའི་དཔྱིད། །

རྒྱལ་ཀུན་གསུང་གི་ངོ་བོའི་སྐུར་བཞེངས་པ། །ས་གསུམ་འགྲོ་བའི་འདྲེན་མཆོག་ལྷམ་མེར་བཞུགས། །

In the center of the lotus, like a sunbeam, blazingly youthful with signs and marks of nobility, the physical embodiment of the essence of all the Buddha’s speech, the supreme guide of all beings of the three levels of life clearly sits.

བསོད་ནམས་རྨད་བྱུང་ཨིནྡྲ་བྷུ་ཏི་ཡི། །སྲས་ཀྱི་སྐལ་ཐོབ་ལྷ་མོ་འོད་འཆང་མ། །

ཁབ་བཞེས་བདེ་སྟོང་སྒྱུ་མའི་རོལ་རྩེད་ཀྱིས། །ཨོ་རྒྱན་ཡུལ་གྱི་གདུལ་བྱ་ཆོས་བཞིན་བསྐྱངས། །

The supremely meritorious Indrabudi received him as a son, the Goddess Odchangma became his consort, in a magical display of bliss and emptiness he ruled over Oddiyana in accordance with the Holy Dharma.

དོན་ཆེན་ལ་དགོངས་རྒྱལ་སྲིད་ཐབས་ཀྱིས་སྤངས། །དུར་ཁྲོད་བརྒྱད་དུ་བརྟུལ་ཞུགས་སྤྱོད་པ་མཛད། །

རྡོ་རྗེ་ཕག་མོའི་ཞལ་གཟིགས་དངོས་གྲུབ་བརྙེས། །པྲ་བྷ་ཧསྟིའི་དྲུང་དུ་རབ་ཏུ་བྱུང་། །

For a great purpose, he skillfully left his kingdom and lived as a yogi in the eight charnal grounds. He attained siddhis from Vajravarahi, and received the vows of an ordained monk before Prabahasti.

འཕགས་ཡུལ་རིག་འཛིན་རྣམས་ལས་མདོ་རྒྱུད་དང་། །རིག་པའི་གནས་ལ་མངོན་བྱང་ཆུབ་པར་མཛད། །

མཱ་ར་ཏི་ཀར་འཆི་མེད་དངོས་གྲུབ་བརྙེས། །ཡང་ལེ་ཤོད་དུ་ཕྱག་ཆེན་དངོས་གྲུབ་ཐོབ། །

In the Supreme land of India, he received teachings on Sutra and Tantra from all the Vidyadharas, and became proficient in academic studies. He attained the Siddhi of immortality in Maratika, and attained the siddhi of Mahamudra in Yangleshod.

རྒྱ་བལ་ཧོར་དང་ཞང་ཞུང་ལི་ཡུལ་སོགས། །སྣ་ཚོགས་སྐད་རིགས་མ་ངེས་གནས་རྣམས་སུ། །

མི་དང་མི་མིན་ཤ་ཟ་མཁའ་འགྲོའི་ཚོགས། །ཆོ་འཕྲུལ་གསུམ་དང་འདུལ་བ་རྣམ་བཞིས་བཏུལ། །

In the various lands of India, Nepal, Mongolia, Zhangzhung, Kashmir, and so forth, in places of uncertain differing languages, he tamed humanoid and inhuman carnivorous dakinis with the three powers and the four types of glorious qualities.

གངས་ལྗོངས་སྤྱི་མཐུན་བསོད་ནམས་རབ་ཏུ་སྨིན། །སྨོན་ལམ་སྟོབས་ཀྱིས་མཁན་སློབ་ཆོས་གསུམ་མཛོམས། །

ཆོས་འཁོར་བཞེངས་ཤིང་དམ་ཆོས་བོད་དུ་བསྒྱུར། །དགེ་འདུན་སྡེ་གཉིས་བཤད་སྒྲུབ་བསྟན་པ་བཙུགས། །

When the merit of the Tibetans fully ripened, through the power of their aspirations, the Khenpo, the Master, and the Dharma king met. They built Samye Monastery and translated the entire Holy Dharma into Tibetan, and the two sections of Sangha established the teachings of study and practice.

མཆིམས་ཕུའི་གནས་སུ་གུ་རུ་པདྨ་ཡིས། །སྐལ་ལྡན་ལས་ཅན་རྗེ་འབངས་ཉི་ཤུ་ལྔར། །

གསང་སྔགས་བླ་མེད་དབང་བཞིས་སྨིན་པར་མཛད། །སོ་སོའི་ལྷ་སྐལ་བསྒྲུབས་པས་དངོས་གྲུབ་བརྙེས། །

In the land of Chimpu, Guru Padmasambhava together with his twenty-five fortunate disciples ripened the unsurpassed Secret Mantra through the four empowerments and attained their individual siddhis through the practice of their designated deities.

གངས་བྲག་མཚོ་གསུམ་དབེན་གནས་ཐམས་ཅད་དུ། །ཟབ་གཏེར་དུ་མ་ཕྱི་རབས་དོན་དུ་སྦས། །

རྒྱལ་བསྟན་མདོ་སྔགས་ཉི་ཟླའི་སྣང་བ་ཡིས། །མཐའ་འཁོབ་མུན་གླིང་རབ་ཏུ་གསལ་བར་མཛད། །

He hid treasures of profound teachings for future generations in secluded places such as mountains, caves, and lakes. With Buddha’s Tantric and Sutric teachings like the sun and moon, they illuminated the darkness of ignorance of barbaric lands.

ཐོད་ཕྲེང་སྡེ་ལྔ་གུ་རུ་མཚན་བརྒྱད་དང་། །འཕྲུལ་མཚན་ཉི་ཤུ་རྒྱ་བོད་མཁས་གྲུབ་ཚོགས། །

གཏེར་སྟོན་བརྒྱ་རྩ་གཏེར་ཕྲན་སྟོང་རྩ་སོགས། །སྒྱུ་འཕྲུལ་བཀོད་པའི་ཕྲིན་ལས་བསམ་མི་ཁྱབ། །

The five Thotrengs, the eight manifestations, the twenty emanations, the scholars and masters of India and Tibet, the one-hundred great Treasure revealers, the one-thousand other treasure revealers and so forth, performed incomprehensible miraculous activities.

ངོ་བོ་ལྷུན་གྲུབ་རིག་འཛིན་རྡོ་རྗེའི་སྐུ། །རྣམ་པ་རིག་འཛིན་རཀྵ་ཐོད་ཕྲེང་རྩལ། །

ད་ལྟ་པདྨ་འོད་ཀྱི་ཕོ་བྲང་ན། །སྲིན་པོ་རྣམས་ལ་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྐོར། །

Vidyadara whose Vajra form is spontaneously existent, who appears as the Vidyadara Raksha Thotrengtsal, and now abides in the Palace of Lotus Light, revealing Dharma teachings to the Cannibals.

བོད་འབངས་རྣམས་ལ་ཁྱེད་ཀྱི་བཀའ་དྲིན་ཚད། །གཞལ་བའི་མཐའ་ནི་་སྟོང་གསུམ་འདི་ཡང་ཆུང་། །

དེ་ཕྱིར་གངས་རི་ལྗོངས་ཀྱི་སྤྲེལ་ཚ་རྣམས། །ཁོང་གི་བཀའ་དྲིན་མི་དྲན་ཇི་ལྟར་སྲིད། །

You were the most kind to all of Tibet, to repay your kindness this three-thousandfold world wouldn’t be enough, so how could we, the ape descendants of Tibet, not remember your kindness?

གུ་རུའི་རྣམ་ཐར་ངོ་མཚར་ནོར་བུའི་ཕྲེང། །རྣམ་དཔྱོད་སྲད་བུར་སྤུད་པའི་དགེ་བ་ཡིས། །

ཁམས་གསུམ་་ཡིད་ཅན་དུ:ཁའི་འཁྲུལ་སྣང་ལས། །སད་ནས་པདྨ་འོད་དུ་དབུགས་འབྱིན་ཤོག །

With the virtue of this marvelous jewel rosary of the Guru’s chronicles, beaded together with the string of sound judgement, may the beings of the three realms awaken from their delusions of suffering to the pureland of Pema Od.

བདག་ཀྱང་མཐར་ཐུག་གདོད་མའི་གཞི་ཀློང་དུ། །མགོན་པོ་ཁྱེད་དང་རྣམ་དབྱེར་མ་མཆིས་པར། །

སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་འདུ་འབྲལ་མེད་པའི་ངང་། །མཐའ་ཡས་འགྲོ་བའི་དེད་དཔོན་བྱེད་པར་ཤོག །

Great protector, may I as well ultimately be inseparable from you, in the primordial state where form and wisdom mind do not gather or disperse, and become a guide to countless beings.

ཅེས་པདྨའི་རྣམ་ཐར་ཤྭ་ལོ་ཀ་མཆོད་ལྷའི་གྲངས་ལྡན་འདི་ཀོ་འདུ་གསུམ་པ་དྷྭ་ཛ་རྒན་བུས་ཡར་ངོའི་ཚེས་བཅུ་

ལ་གུ་རུ་ཡབ་ཡུམ་གྱི་བཀའ་དྲིན་རྗེས་སུ་དྲན་ཏེ་སྙིང་ནས་གསོལ་བ་བཏབ་པའོ། །

This biography of Padmasambhava of sixteen verses was written as a genuine aspiration and commemoration of the kindness of the Guru YabYum, by the lazy old man Duaja.